Saturday, February 16, 2013

जीवो जीवस्य जीवनम

Today it was a relaxed Sunday morning. It's drizzling here since yesterday. Atmosphere is cool, soothing, beautifully green everywhere. 

These are disordered profound thoughts, points came into my mind. Although pondering upon these thoughts since last many months. They are incomplete. Yet, could not stop myself from penning them down in diary. Here they are unprocessed, as it is. Hope you will get what I mean.

फुले, मध - भ्रमर, पक्षी - परागकण -वंशवृद्धी.
निसर्गाची सगळी साखळीच जीवो जीवस्य जीवनम.

स्त्री-पुरुष -परस्परावलंबन, परस्परपूरक.

veg / non -veg आहारशैली-

समतोल,परस्परावलंबन, परस्परपूरकता  - निसर्गाची योजना.

असमतोल झालाय. शारीरिक शक्ती अधिक असलेला शोषक झालाय का?

कोणतेही २ विरुद्ध ( so called ) वर्ग हे असेच   परस्परपूरक, परस्परावलंबी आहेत. जसे मालक-नोकर. पण तथाकथित, समाजाला मान्य असलेली "ताकद" असलेला वर्ग वरचढ आहे.

दिल्लीतून चिमण्या नाहीशा झाल्यात.एकूणच पक्षी दुर्मिळ होत चाललेत. अत्यंत कसदार, शेतीखालील जमिनीवर टोलेजंग township उभ्या राहिल्यात.

सगळ कळतंय. वळत नाहीये.

निसंशय असमतोल.

हे कुठे जाणार आहे, नेणार आहे हे तंद्री लागल्यावर, विचार करताना कळतंय. पण जगण्याच्या धावपळीत, rat race मध्ये ते भान, ती जाणीव हरवते आहे का?

की, भान, जाणिवांना न्याय देणारे पर्यायच समोर नाहीत? at least, दिसत नाहीत?

उत्तर शोधायला हवीत. शांत, सजग   व्हायला हवंय. जगण्याचा वेग कमी करायला हवाय.

ताकद दे. परिस्थिती निर्माण होऊ दे पुन्हा तुझ्याशी नातं जोडण्यासाठी.

"स्वतःशी " नातं जोडण्यासाठी.



No comments:

हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला.....

गेले काही दिवस ह्या कवितेच्या / गाण्याच्या ओळी डोक्यात घोळतायत. मनातल्या मनात गुणगुणते आहे. ते शब्द , तो स्वर, ते संगीत.. हात एक तो हळू...