Tuesday, December 13, 2011

खेळण




मुला, तू कसला सुखी आहेस,


धुळीत बसलास ,

सकाळ पासून त्या मोडक्या फांदीशी खेळतोस.


तुझा तो छोट्या, मोडक्या फांदी बरोबरचा खेळ पाहून, मी तुझ्या खेळाला हसतो.


गेले काही तास मी आकड्यांच्या बेरजा करतोय, 

मी माझ्या हिशोबात व्यग्र आहे.



कदाचित तू माझ्याकडे पाहून विचार केला असशील, 

" सगळी सकाळ वाया घालवण्याचा काय हा वेडगळ खेळ !"



मुला, काडया आणि मातीच्या ढेकळन बरोबर तल्लीन होऊन जायची कला मी विसरून गेलोय रे.

मी महागडी खेळणी धुंडाळत बसतो आणि सोन्या-चांदीची गठडी जमा करतो.


तू तुला जे काही सापडेल त्याशी मजेत खेळत बसतोस,

मी मात्र माझा वेळ आणि शक्ती अशा गोष्टीत घालवतो ज्या मला कधीच मिळणार नाहीत. 


माझ्या दुबळ्या नावेत मी धडपडतो हव्यासांचा समुद्र पार करण्यासाठी,


आणि विसरतो की मी सुद्धा एक खेळच खेळतोय.



रवींद्रनाथ टागोर, 
"चंद्राची कोर "

अनुवाद:-तृप्ती 

No comments:

हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला.....

गेले काही दिवस ह्या कवितेच्या / गाण्याच्या ओळी डोक्यात घोळतायत. मनातल्या मनात गुणगुणते आहे. ते शब्द , तो स्वर, ते संगीत.. हात एक तो हळू...