Sunday, October 22, 2017

हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला.....



गेले काही दिवस ह्या कवितेच्या / गाण्याच्या ओळी डोक्यात घोळतायत. मनातल्या मनात गुणगुणते आहे. ते शब्द , तो स्वर, ते संगीत..

हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला
देवघरातील समयीमधुनी........

बऱ्याच दिवसांनी आज जरा 'आत' डोकावायला वेळ मिळाला. जरा शांत, निवांत. परत तीच गुणगुण. पण सचित्र अनुभूती ! तो थरथरता  हात त्या ओळींसोबत पाठीवरून फिरला.

आजीचा तो थरथरता हात ! तिला जाऊन आता २ महिने होऊन गेले. ती गेली तेव्हा काही जात नाही आले तिला शेवटचे पाहायला. तिच्या माझ्या शेवटच्या भेटीत, मी निघताना तिला नमस्कार केला. तेव्हा फिरलेला तो हात. तो स्पर्श. मला आवडतोय जपायला. ती आठवण मनाच्या कोपऱ्यात त्या ओळींसोबत जोडली गेलेय.

वय खूप झालं होतं तिचं. थकली होती.

तशी कडक स्वभावाची होती. पण शेवटी शेवटी खूप मऊ झाली होती. असा मऊपणा, माया तिच्या नजरेतून, स्पर्शातून तेव्हा जाणवली होती. डोळे पाणावून गेली होती.

म्हणूनच कि काय ते मनात जपून ठेवलंय. थरथरता हात, माया...मोरपीस !!

No comments:

हात एक तो हळू थरथरला, पाठीवर मायेने फिरला.....

गेले काही दिवस ह्या कवितेच्या / गाण्याच्या ओळी डोक्यात घोळतायत. मनातल्या मनात गुणगुणते आहे. ते शब्द , तो स्वर, ते संगीत.. हात एक तो हळू...